Orthomoleculaire geneeskunde

Voedingssupplementen: zin of onzin?

Volgens het Voedingscentrum bevat gevarieerde voeding voldoende vitamines en mineralen en heeft iemand die goed eet, niets extra’s nodig. Deze richtlijn lijkt echter achterhaald. Tegenwoordig bevatten veel groenten en fruit nog maar een fractie aan vitamines en mineralen. Dat heeft een aantal oorzaken. De grond, waarop ze verbouwd worden, is regelmatig verarmd en wordt te veel bemest. Ook wordt er te vroeg geoogst en is het transport niet altijd even zorgvuldig. Uiteindelijk is meer dan de helft van de nutriënten uit je voeding verdwenen als het op je bord ligt. Een nuttige stof als selenium is zelfs vrijwel geheel uit onze groenten verdwenen. Het is daarom bijna onmogelijk om de benodigde vitamines en mineralen via ‘reguliere gezonde’ voeding in een optimale hoeveelheid binnen te krijgen. Bijna iedere Nederlander heeft zo in meer of mindere mate te kampen met tekorten die niet meer door zonder meer ‘gezond te eten’ ongedaan gemaakt kunnen worden.

Richtlijnen ADH

De richtlijnen voor de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) zijn opgesteld in de jaren ’50 van de vorige eeuw, maar worden tot op de dag van vandaag gevolgd. Ze zijn dus niet meer update en gaan bovendien uit van een hoeveelheid vitamines en mineralen, waarbij een persoon ‘in rust’ nét niet ziek wordt. Met mensen die sporten, werken, een druk gezin hebben of actief een hobby uitoefenen, wordt al helemaal geen rekening gehouden in de ADH. Het orthomoleculair advies is om grotere doses vitamines en mineralen te nemen, zodat preventief de algemene gezondheid op peil gehouden wordt. Ter illustratie: de ADH geeft aan dat 60 mg vitamine C per dag voldoende is. Het orthomoleculair advies is ten minste 1000 mg.

Supplementen

Bovengenoemde tekorten in gezonde voeding duiden erop dat voedingssupplementen wel degelijk zin hebben. Mineralen worden immers door groente uit de grond gehaald en vitamines worden aangemaakt uit mineralen. Zij zijn voor een goede werking van het lichaam onontbeerlijk. Wel is het van belang te kijken naar de samenstelling van de mineralen in een supplement. Mineralen in verbindingen, zoals oxiden en carbonaten, die in veel goedkopere preparaten voorkomen, zijn beslist niet de beste keus zijn. Ook de vorm (synthetisch of op natuurlijke basis) speelt een rol. Alleen op natuurlijke basis is een supplement een meerwaarde voor het lichaam. De organische verbindingen zijn lichaamseigen en kunnen daardoor rechtstreeks in het lichaam opgenomen worden. Uit onderzoek blijkt dat veel menen, door de huidige gejaagde levensstijl tot de risicogroep behoren om een vitaminetekort te krijgen. Vitamine D lijken vrijwel alle Nederlanders onvoldoende uit gezonde voeding te kunnen halen. Vrouwen hebben vaak last van een tekort aan A,D, ijzer (Fe), koper (Cu), Selenium (Se) en zink (Zn). Daarnaast hebben diverse andere bevolkingsgroepen lichte vitaminetekorten, die op den duur kunnen leiden tot onder meer kanker en hart- en vaatziekten. Men moet zich echter wel realiseren, dat een supplement echt een aanvulling is op gezonde voeding en deze niet vervangt. Het is beter preventief een vitaminepreparaat te slikken, dan later klachten te krijgen waar medicijnen voor nodig zijn.